آری، سرزمینی که مهمترین خواسته ی بزرگترین پیام آور انسان مدارش، زرتشت، در هزاران سال پیش حفظ درخت  و خاک و آب  وطییعت بود، و در سرزمینی که مهمترین لقب یکی از قديسين شیعیانش «ضامن آهو «است چرا که از کشتن آهویی شيرده جلوگیری کرده است، اکنون جولانگاه سودجويان و ويرانگرانی شده که دست شان برای کشتن هر جانداری باز است و آب و خاک و هوا و طبیعت اش را با مواد شيمیایی  گوناگونی که از کارخانه های دولتی و يا خصوصی متعلق به وابستگان به حکومت ، بدون هيچ استاندارد بين الملی کار می کنند، آلوده و به بيماری و درد و مرگ می آلايند.

      از جمله ی عمليات دولتی که اثرات جبران ناپذير آن ها در تخريب محيط زيست و گسترش بيماری های غير قابل علاج از هم اکنون در ايران کاملاً آشکار شده است می توان به مواردی اشاره کرد چون:  نابودی مناطق حفاظت شده و  زيستگاه های طبيعی به بهانه ی اجرای عملیات به ظاهر عمرانی، ساختن سدهای بی رويه و غير اصولی و ـ به دنبال آن ـ خشکاندن رودخانه ها، تالاب ها و درياچه ها،و نيز استفاده از سوخت مازوت در نیروگاه ها، و ايجاد و پخش پارازيت های قوی برای سانسور رسانه های ماهواره ای... و اين رشته سر دراز دارد...

ما در هر کجای جهان که باشیم، اگر به خود همچون انسان آفريننده و پيرو اعلاميه ی حقوق بشر و کنوانسیون های متفاوت آن می نگريم و، چه در ارتباط با حقوق انسان ها و معنوياتی که به کرامت انسان ارتباط دارد و چه در ارتباط با نگاهداری از  ميراث های فرهنگی و طبيعی و محيط زیستی بشری خود را متمدن می دانيم و به آن می باليم، وظیفه داريم که در اين لحظات حساس حرکتی جدی و گسترده را برای رويارويي با اين بحران شروع کنيم؛ بحرانی  که ـ به دليل بی توجهی مسئولان دولتی ایران ـ بخشی از زمين زيبای ما و مردمانی را که بر آن زندگی می کنند  در خود فرو برده است.  به ياد داشته باشيم که ايران سرزمينی بسيار ثروتمند است و اگر دولت دلسوزی باشد امکان هر نوع تصحيح و بهبودی در وضعيت زيست محيطی آن به راحتی وجود دارد

.

      بنياد ميراث پاسارگاد، به احترام نوروز، سال نوی ايرانی که نماد باور به انسان، و باور به ضرورت حفظ ارزش های زنده و زندگی ساز طبيعت است، ضمن ابراز تحسين و سپاس نسبت به کوشندگان حفظ محیط زيست در ايران، که در بدترين شرايط، بی هيچ مشوق دولتی، و با دست خالی همه ی هم خود را صرف تغيير اين وضعيت می کنند،  از مردمان با فرهنگ و علاقمند به محيط زيست ايران و جهان  تقاضا می کند که ـ چه از نظر اعمال قوانين بين المللی مربوط به محيط زيست،  و چه از نظر آگاه سازی مردمان ايران و جهان با اين روند ويرانگر ـ  به هر شکلی که برايشان امکان دارد به مبارزه ای زندگی بخش برخيزند. 

      روشن است  که محيط زيست ما، در کل سياره ی زمين، تضمين کننده و فرآورنده ی نفس و زندگی و سلامت ما است و حفظ ذره ذره ی اين محيط و ميراث طبيعی بشری به ماندگاری بيشتر اکنونيان و آيندگان  کمک می رساند.

      «بنياد ميراث پاسارگاد» و کميته ی وابسته به آن ـ «کميته ی نجات پاسارگاد» ـ همراه با خواندن سال نوی ايرانی به نام« سال محیط زیست و میراث طبیعی ایران»، اعلام می دارند که علاوه با نامه هایی که اين بنياد به مجامع بين المللی خواهد داد، آماده است تا همه ی اطلاعات و يا دادخواست هايي را که کوشندگان محيط زيست در اين مورد تهیه کرده و به اين بنياد برسانند به اطلاع مجامع بين المللی مرتبط با محيط زيست برساند.

      سال 1389، سال محیط زیست و میراث طبیعی ایران، را با آرزوی سرزمينی سبز، مردمانی سالم و شاد، و فضايي زنده و آزاد آغاز می کنيم.  سال نو بر همگان  خجسته باد

با مهر و احترام

شکوه ميرزادگی

مسئول امور اجرايي بنياد ميراث پاسارگاد